Katalizörün devre dışı bırakılmasının belirlenmesi, hem genel özelliklere hem de özel test parametrelerine dayalı kapsamlı bir değerlendirmeyi içerir. Temel yöntemler aşağıdaki gibidir:
Reaksiyon Koşullarının Değerlendirilmesi
Devre dışı kalmanın tipik belirtileri arasında reaktör yatağının tepe sıcaklık bölgesinde kademeli bir aşağı doğru kayma, genel sıcaklık artışında önemli bir azalma, aynı çalışma koşulları altında reaksiyon hızının gözle görülür şekilde daha yavaş olması, hedef ürün dönüşümünde ve veriminde belirgin bir düşüş, çıkıştaki kirletici konsantrasyonlarının limitleri aşması ve elektrikli ısıtma enerjisi tüketiminde anormal bir artış yer alır.
Fiziksel Durum Denetimi
Katalizörün doğrudan görsel muayenesi; Sinterleme, parçalanma, topaklanma, renk değişikliği veya karbon birikintilerinden kaynaklanan gözenek tıkanması gibi belirtiler yapısal hasarı ve yüksek deaktivasyon olasılığını gösterir.
Spesifik Parametre Testi
Belirli yüzey alanı, gözenek hacmi ve aktif bileşen içeriği gibi parametreleri ölçmek için özel aletlerin kullanılması; bu değerlerin tasarım spesifikasyonlarından sapması durumunda aktivite kaybı kesin olarak belirlenebilir.
Belirli Senaryolardaki Tipik Özellikler
Otomotiv üç-yollu katalizörleri: Devre dışı bırakılma, keskin, siyah egzoz dumanlarıyla gösterilir; azaltılmış güç ve artan yakıt tüketimi; yukarı ve aşağı oksijen sensörleri arasındaki senkronize voltaj okumaları; ve katalitik konvertör boyunca önemli bir sıcaklık farkının olmaması.
Endüstriyel kükürt giderme katalizörleri: Çıkış gazı kükürt içeriği limitleri aşarsa veya aktivite ölçümleri standartları karşılayamazsa devre dışı bırakma doğrulanır.
